Ja gij!
Kort samengevat: 3.128 kilometer achter op de moto door Frankrijk. Met een festival. En veel champagne! De max!
Zondagochtend zijn Benny, ik en zijn ouders vertrokken vanuit Ieper richting Boursault. Een joy-ride langs kleine, strakke baantjes, bracht ons in Boursault, waar we in een lege gîte toekwamen. We volgden de muziek en dat bracht ons op een dorpsfeest. En niet zomaar een dorpsfeest. 2 euro voor een lekker glaasje champagne, met friet!
-
On the road!
Na een goede nachtrust in een zeer leuke B&B, zijn we wezen touren in Reims. We waren te laat om een champagnehuis te bezoeken, gelukkig had onze B&B altijd champagne in de ijskast. “De champagne staat in de ijskast, bedien jullie maar” … de gastvrouw viel wel in de smaak. :)
Kathedraal Reims
Na twee dagen chillen in de Champagnestreek, zijn Benny en ik vertrokken richting Sète naar een tof festival.
Sète
Mont Saint Clair in Sète
Jelle, Angelique en google stars
on the road
Na een week zon, zee, strand en muziek, vertrokken we richting Bordeaux. Geheel toevallig zijn we in een supergîte terechtgekomen. 40 euro per nacht, vers brood, verse cake, verse confituur, … wat een verschil met sommige andere hotels.
Bram!
Geen Bramus
Van daaruit zijn we naar Buzançais, hotel l’ Hermitage gereden. De gastvrouw deed nogal uit de hoogte, maar dat kon de pret niet bederven. Het was
14 juli.
We kwamen terecht op een dorpsfeest met veel cheap rosé, een fanfare, vuurwerk, een bandje … maar vooral, veel cheap rosé. Een dorpsfeest. Veel cheap rosé. …
De dag erna was ik ziek. Maar ziek! En achterop de moto kan je niet even rusten, je ogen sluiten, dus dat was echt afzien. Maar we zijn toch nog in Rouen geraakt.
Dan nog een dagje Amiens, en hoppa, terug in Ieper. Het was de max!
Grotere kaart weergeven
Posted by Joke on 15 Aug 2010
‘Schat? Ik ga in bad hee! Heb je wat badkamermuziek voor mij?”
Ik kreeg “I’m Your Man” mee en dat is, zover ik mij herinner, mijn eerste bewuste kennismaking met de muziek van Leonard Cohen. Ik ontdek graag muziek in bad want daar kan je niet wegzappen (want uit bad gaan om een ander CD-tje op te leggen is te lastig) en in alle muziek zit er wel *iets* dat ik kan appreciëren. Uiteindelijk. Achteraf bleek dat ik Leonard eigenlijk al jaren kende van hits als Suzanne, So long Marianne en nog zo veel meer.
Gisteren heb ik mijn badkamerheld aan het werk gezien op het Sint Pieters plein in Gent. En tof dat dat was! Mijn lief en ik hebben elk 96 euro betaald voor een ticket, dus we dachten, laten we eens gek doen. We hebben ons helemaal opgekleed en zijn gaan eten bij een goede Italiaan zodat we er helemaal klaar voor waren toen we toekwamen aan het Sint-Pietersplein.
Leonard Cohen
We zaten ergens vooraan (dat mocht wel voor 96 euro
) met een hoop Britten achter ons die bij elk liedje minstens een keer luid ‘hahahaha, he sang… ‘ meedeelden. En voor een keer konden die
Britten mij eigenlijk weinig schelen. Meer zelfs, ik vond het best charmant, de hele sfeer op het Sint-Pietersplein was er een van peis en vree.
Het optreden in een woord samengevat is fantastisch. Al moet ik toegeven dat ik dat niet had verwacht. Ik had verwacht dat ik ergens aan Leonard zou kunnen merken dat hij het strontebeu was om _weer_ die liedjes te moeten zingen. Dat je ergens zou kunnen merken dat hij wel moet optreden. Maar nee. Niets daarvan. Zoals hij in het begin van het optreden beloofde, ze hebben ‘alles gegeven’. Leonard zelf kan ik het best beschrijven als een rock ‘n roll opa, die met een brede glimlach toekeek hoe de artiesten op het podium ‘het beste van zichzelf gaven’.
De 3 achtergrondzangeressen, ook gekend als ‘angels’, waren top. Dat waren Sharon Robinson, die o.a. aan Everybody Knows meegeschreven heeft en de 2 charmante en getalenteerde
Webb sisters. Die zussen deden mij meer dan een keer kippevel krijgen. Mooie stemmen, mooie dames, .. en dan haalt die ene nog een harp naar boven ook! Madness!
Elk mopje, waar de britten keihard om lachten, was uiteraard ingestudeerd, elk danspasje, elke ‘interactie op het podium’… niets werd aan het toeval overgelaten. Meestal vind ik dat saai. Nu niet, integendeel. Ik had het gevoel dat het enkel mijn lief en ik was, die daar zaten.
In het begin van het optreden was mijn lief vooral onder de indruk door het feit dat Leonard zo oud geworden was (in vergelijking met de cd covers dan
). Speciaal voor mijn lief: Suzanne van 1960, 1978, 1988 en 2008. Straf he schat!
Posted by Joke on 22 Aug 2010
