Wete nog, den tijd dat er mensen waren die geen gsm nodig hadden? Of toen mensen dachten dat ze te oud waren voor een PC? Of toen die mensen met een PC niet wilden meedoen aan die internetrage? En toen die mensen met een internetaansluiting niet wouden meedoen aan die Facebookrage?
I, for one, heb dit weekend genoten van een zonnig gsm- en internetloos weekendje. En vooral van het gezelschap rondom mij. Their presence is a present en zo. Maar naar goede gewoonte keer ik dan terug naar mijn laptop met een bang hartje. Ik word op de terugweg altijd een beetje misselijk bij de gedachte. Bestaat het internet nog? Is mijn mailbox niet ontploft? Zijn er nieuwtjes die ik volledig gemist heb?
Wete, die iPad 2, ik è da nie nwodeh!